Historia Jordanii

ZIEMIA ŚWIĘTA, rok XVII, nr 1(69)2012

Królestwo Jordanii to nieduży kraj położony na drugim brzegu Jordanu, w sercu Bliskiego Wschodu. W starożytności zachodnia część terytorium dzisiejszej Jordanii należała do państwa Izrael. Pierwsze zetknięcie Edomitów z Izraelitami miało miejsce podczas wędrówki narodu wybranego z Kadesz-Barnea do Kanaanu. Wtedy to Edomici nie pozwolili im przejść przez swoje terytorium, co zmusiło Izraelitów do zatoczenia łuku i obejścia ich ziem od wschodu. Do konfliktów zbrojnych z Edomitami doszło dopiero za panowania wielkich królów izraelskich Saula i Dawida, który pokonał Edomitów w Dolinie Soli. Zwycięstwo to miało donośne znaczenie gospodarcze, gdyż na terytorium zajmowanym przez Edomitów znajdowały się kopalnie miedzi i żelaza. Po rozpadzie monarchii izraelskiej Edomici uniezależnili się, lecz wkrótce dostali się pod panowanie Asyrii, a następnie Babilonii.

Po wojnie, 22 marca 1946 roku, Transjordania uzyskała niepodległość i emirat został przemianowany na królestwo, pod panowaniem dynastii Haszymidów, sprzymierzonej z Wielką Brytanią. Jordania stała się niepodległym państwem rządzonym przez Abdullaha Husajna